زندگي هر فرد مسيحي از روز تعميدش با نشانه صليب آغاز و با نشانه صليب خاتمه مي يابد.براي برنادت مقدس نشانه صليب كشيدن معني خاصي داشت زيرا مريم مقدس با اولين ظهورش به برنادت به وي ياد داد كه چگونه نشانه صليب را برخود ترسيم كند. برنادت ياد گرفت كه صليب كشيدن را با احترام بسيار زياد، با متانت و به آرامي انجام دهد. با اين تصميم او از همان ابتدا راه صليب را براي خود انتخاب كرد.
صليب و ترسيم نشانه صليب چه معني دارد؟
آويزان كردن صليب بر گردن بين مسيحيان و حتي غير مسيحيان رواج بسيار دارد البته نه حتما بخاطر اعتقاد به آن بلكه بيشتر بعنوان يك شيي تزئيني و بقولي رومانتيك ميباشد. اما صليب به هيچ عنوان رومانتيك نيست زيرا كه روميها متهمان به مرگ را برصليب ميكشيدند تا با زجر هرچه تمامتر بميرند. در آن زمان صليب نشانه درد و رنج و در نهايت مرگ بود.
با اينكه صليب نشانه مرگ بود، خداوند آنرا براي نشان دادن رحمت و محبتنش به انسانها انتخاب نمود. عيسي مسيح پسرخدا بوسيله “صليب” نه تنها رنج و عذاب و مرگ ابدي ما را بر خود گرفت و باعث نجات ما شد بلكه بوسيله آن مكاني براي ملاقات با خدا براي ما بوجود آورد.
يوحنا باب 14 آيه 6 “ من راه و راستي و حيات هستم، هيچكس جز بوسيله من نزد پدر نميآيد.”بدينوسيله “صليب” تبديل به كليد ورود به دنياي جديدي ميشود كه مسيح خداوند آنرا “ پادشاهي خدا” مي نامد.
برنادت مقدس در بستر مرگ آخرين نيروي جسماني خود را جمع كرده، سر خود را از بستر بالا آورده و با تواضع هرچه تمامتر علامت صليب را بر خود كشيده و دنياي فاني را بدرود ميگويد. در اين هنگام حضرت مريم برنادت را به همين دنياي جديد يعني “پادشاهي خدا” همراهي ميكند. زيرا كه مريم مقدس به برنادت گفته بود: “به تو وعده نميدهم كه در اين دنيا خوشبخت شوي، اما در آن دنيا”.
متي باب 16 آيه 24 “ اگر كسي بخواهد پيرو من باشد بايد دست از جان خود بشويد و صليب خود را برداشته بدنبال من بيايد.”
متي باب 10 آيه 38 “هر که صلیب خود را برندارد و به دنبال من نیاید لایق من نیست . ”
براي ما هم، همانند برنادت صليب بايد آئينه واقعيت دروني مان باشد. زماني كه علامت صليب را بر خود ترسيم ميكنيم در واقع بر بد بختيها، رنجها، گناهان و فناپذيري مان صحه مي گذاريم. هنگاميكه برنادت بر خود صليب ميكشيد مثل آن بود كه خود را در لواي صليب مي پيچاند همانند مادري كه نوزادش را در قنداق مي پيچاند و براي حفاظتش او را در آغوش مي فشارد. خداوند نيز ما را با اين عمل در پوشش صليبش پيچانده و حفظ مي نمايد. در نتيجه ما از اين طريق تاكيد ميكنيم كه خدا را دوست ميداريم و او را بعنوان پدر خود ميپذيريم و از طريق صليب فرزندان او ميشويم.
مسيح ما را فرا مي خواند تا با كمك صليبش بربدبختيها، رنجها و دردهايمان غلبه كرده و ما را ياري مي دهد تا از ميان افكار و عقايد منفي و نااميد كننده اين دنيا، گذر كرده تا به واقعيت الهي برسيم. بدين طريق صليب ديگر نشانه مرگ نبوده بلكه تبديل به نشانه محبت خداوند ميشود.
علامت صليب تشكيل شده از يك نشانه و سه كلمه، كه همزمان با ترسيم آن بيان ميشوند. پس هروقت ما اين نشان را بر خود ترسيم كرده و آن سه كلمه را برزبان مي آوريم، در واقع اصول اعتقادي مان را بطور خلاصه بيان كرده ايم. از اين طريق خداي پدر، پسر و روح القدس را مرتبط با صليب، مورد خطاب قرار ميدهيم و اعلام ميداريم كه خدا كي هست، ما كي هستيم و اينكه خدا به چه نحوي با ما رابطه برقرار مي كند.
با ترسيم علامت صليب در حضور عموم اعلام مي داريم كه خداي پدر ما را اينقدر ارج نهاده كه پسر يگانه اش را براي نجات ما فديه كرده و محبتش را در راز صليب بر ما آشكار ساخته و ما را هم به محبت كردن دعوت مي كند و زندگي ابدي در پادشاهي الهي را به ما وعده مي دهد.
يوحنا باب 3 آيه 16 “ زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد . ”
در حاليكه صليب براي ما مسيحيان بي نهايت مهم است، امروزه شاهد هستيم كه در بسياري از كشورهاي غرب كه به ظاهر مسيحي هم هستند رسماً استفاده از صليب را در مجامع عمومي و حتي در مدارس و يا دادگاهها كه سنت ديرينه نيز دارد ممنوع ميكنند. و حتي شاهد هستيم كه عده اي بخاطر آويزان كردن صليب بر گردن خويش در محيط كار از طرف كارفرما اخراج شده و منبع در آمدشان را از دست ميدهند.
ممكن است عده اي بگويند كه يك تكه چوب و يا فلز بشكل صليب اهميتي ندارد. براي آناني كه صليب را فقط يك تكه چوب و يا فلز ميبينند در واقع برداشتن آن اهميتي هم ندارد.
اول قرنتيان باب 1 آيه 18 ، “پیام صلیب برای آنانی که در راه هلاکت هستند پوچ و بی معنی است ولی برای ما که در راه نجات هستیم قدرت خداست.”
اينك لازم است هركس از خود سئوال كند؟
- آيا علامت صليب در زندگي روزانه ام جايي دارد؟
- به چه نحوي آنرا انجام ميدهم؟
- در خلوت تنهايي؟ همرا با ديگران؟ در اجتماع مسيحي؟ يا در محيط كار؟
ترسيم صليب در زندگي روزانه، بسته به اراده و خواست هر شخص ميباشد كه بخواهد خداوند در زندگي روزانه اش جايي داشته باشد و محبت خدا را در زندگي اش بكار ببرد يا نه.
يوحنا فصل 16 آيه 23 “یقین بدانید که هر چه بنام من از پدر بخواهید به شما خواهد داد.”
قبل از اينكه مطلبم را با تفسير پولس رسول از “محبت” به پايان برسانم از تمام عزيزاني كه اين مقاله را ميخوانند، تقاضا دارم چند لحظه بعد از اتمام مقاله، در خلوت خود فرو رفته و به اهميت “صليب مسيح” كه در اين روزهاي مقدس روزه و در حال نزديك شدن به جمعه مقدس هستيم بيانديشند.
اول قرنتيان باب 13 آيه 4-8
“ محبت بردبار و مهربان است. در محبت حسادت و خودبيني و تكبر نيست. محبت رفتار ناشايسته ندارد. خودخواه نيست. خشمگين نمي شود و كينه به دل نمي گيرد. محبت از ناراستي خوشحال نمي شود ولي از راستي شادمان مي گردد. محبت در همه حال صبر مي كند و در هر حال خوش باور و اميدوار است و هر باري را تحمل مي كند.
به نام پدر و پسر و روح القدس
اكنون تا ابدالاباد، آمين
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر