او مایه امید تمام ملتها خواهد
بود.»
و حال در زمان محمد چه گذشت:
بعد از پيدايش اسلام در شيوه زندگي و امرار معاش اعراب تغيير چنداني پيدا نشد. محمد سرکشي عرب وجنگيدن آنان را نهادينه کرد و به آن شکل رسمي و اللهي بخشيد. اگر تا قبل از اسلام سنگسار شيوهاي براي کشتن افراد گناهکار بود و احتمال آن ميرفت که با به جلو رفتن جوامع عرب و تغيير فرهنگ بدوي آنان، اين شيوه از مجازات به کلي از بين برود، اسلام و محمد به آن رسميت بخشيد و آن را به احکام اسلام تبديل کرد. اگر بريدن انگشتان دست و قطع کردن دست و پا نوعي قانون ساده و ابتدائي براي مجازات مرتکبين جرم بود، با روي کار آمدن اسلام به گفته خدا تبديل گرديد که سرپيچي از آن مايه گناه محسوب ميشد. اگر انجام چنين اعمالي را محمد به حکم اللهي تبديل نميکرد يقين ًا با پيشرفت جوامع و بخصوص جامع عرب همانند ديگر جوامع بدست فراموشي سپرده ميشد. اگر امروزه در قرن بيست و يک کشورهاي مسلمان براي مجازات انسانها از وسايل قطع دست و پا و انگشتان استفاده ميکنند، بدين خاطر است که اين مجازات نهادينه شده است. زمان و مکان نميشناسد. حکم اللهي ميشود در وجهي که براي اعراب قبل از اسلام اقدام به قطع کردن دست و پا فقط قوانيني بودند که با عقل آنزمان وصف شده بود. با رشد جوامع، نه در يونان به صليب کشيدن انسانها برجاي ماند، و نه در کشورهاي اروپائي آثاري از گيوتين باقي مانده است. اين تنها در اسلام و کشورهاي اسلامي است که سبک و شيوه مجازات انسانهاي نخستين بدليل اللهي شدنش نهادينه گشته است و هنوز رواج و مورد استفاده دارد.روحيه خشن عرب در اسلام نهادينه ميشود، تا جائيکه خود را دربه تصوير کشيدن خدا هم نشان ميدهد. انسان عرب هزار و چهارصد سال پيش که بجز خشونت، خونريزي، جنگ و تصاحب مال ديگران چيز ديگري نميشناسد، تصورش از دنياي بعد از مرگ و خداي حاکم بر اين دنيا نيز تنها اينچنين ميتواند باشد.
بود.»
و حال در زمان محمد چه گذشت:
بعد از پيدايش اسلام در شيوه زندگي و امرار معاش اعراب تغيير چنداني پيدا نشد. محمد سرکشي عرب وجنگيدن آنان را نهادينه کرد و به آن شکل رسمي و اللهي بخشيد. اگر تا قبل از اسلام سنگسار شيوهاي براي کشتن افراد گناهکار بود و احتمال آن ميرفت که با به جلو رفتن جوامع عرب و تغيير فرهنگ بدوي آنان، اين شيوه از مجازات به کلي از بين برود، اسلام و محمد به آن رسميت بخشيد و آن را به احکام اسلام تبديل کرد. اگر بريدن انگشتان دست و قطع کردن دست و پا نوعي قانون ساده و ابتدائي براي مجازات مرتکبين جرم بود، با روي کار آمدن اسلام به گفته خدا تبديل گرديد که سرپيچي از آن مايه گناه محسوب ميشد. اگر انجام چنين اعمالي را محمد به حکم اللهي تبديل نميکرد يقين ًا با پيشرفت جوامع و بخصوص جامع عرب همانند ديگر جوامع بدست فراموشي سپرده ميشد. اگر امروزه در قرن بيست و يک کشورهاي مسلمان براي مجازات انسانها از وسايل قطع دست و پا و انگشتان استفاده ميکنند، بدين خاطر است که اين مجازات نهادينه شده است. زمان و مکان نميشناسد. حکم اللهي ميشود در وجهي که براي اعراب قبل از اسلام اقدام به قطع کردن دست و پا فقط قوانيني بودند که با عقل آنزمان وصف شده بود. با رشد جوامع، نه در يونان به صليب کشيدن انسانها برجاي ماند، و نه در کشورهاي اروپائي آثاري از گيوتين باقي مانده است. اين تنها در اسلام و کشورهاي اسلامي است که سبک و شيوه مجازات انسانهاي نخستين بدليل اللهي شدنش نهادينه گشته است و هنوز رواج و مورد استفاده دارد.روحيه خشن عرب در اسلام نهادينه ميشود، تا جائيکه خود را دربه تصوير کشيدن خدا هم نشان ميدهد. انسان عرب هزار و چهارصد سال پيش که بجز خشونت، خونريزي، جنگ و تصاحب مال ديگران چيز ديگري نميشناسد، تصورش از دنياي بعد از مرگ و خداي حاکم بر اين دنيا نيز تنها اينچنين ميتواند باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر